به گزارش خبرنگار پایگاه خبری اخبار بابل، عبور از مرز ۵۰ شب ایستادگی در بابل، فراتر از یک عدد، روایتگر داستانی است که در آن سره از ناسره جدا میشود. در این روزهای حساس، تاریخ این سرزمین شاهد تقابل عجیبی است؛ از یک سو کسانی که از سفره نظام بهرهمندند اما در وقت واقعه نمکدان میشکنند و غیبت خود را پشت واژه «گمنامی» پنهان میکنند، و از سوی دیگر اسوههایی که با تمام توان به میدان آمدهاند.در میان این شکوه مردمی، حضور «مائده جهانیمهر»، معاون هنرستان پروین اعتصامی بابل، که با وجود مصدومیت و پای گچگرفته در قالب «گروه جهادی بشری» به خدمترسانی مشغول است، به نمادی از ایستادگی تمامقد تبدیل شده است. خانوادههایی که با پخت غذای خانگی پشتیبان جبهه مقاومت شدهاند، در کنار دانشجویان متعهدی همچون «آقای موسوی» از دانشگاه علوم پزشکی بابل که زندگی و خودروی شخصی خود را وقف ویزیت رایگان و نذر خدمت به محرومان کردهاند، نشان دادند که شعله خدمت جهادی خاموششدنی نیست.این میدان تنها عرصه خدمت درمانی و معیشتی نبود؛ هنرمندان خوشنویس با کتابت رجزهای حماسی، کاریکاتوریستها با خلق آثار گزنده علیه دشمنان و دانشجویان با برپایی نمایشگاههای ابتکاری و پویش حمایت از کالای ایرانی، پیوند هنر و سیاست را به نمایش گذاشتند. از ساخت موشکهای نمادین تا تصویرگری مظلومیت شهدای مدرسه میناب، همگی پیامی واحد را مخابره کردند: این علم بر زمین نمیماند.در پایان، یاد و خاطره سربازان وطن و خلبانان شهید از جمله شهید «اکبری روشن» که جان خود را فدای امنیت مرزها کردند، گواهی بر این مدعاست که امنیت و اقتدار امروز، حاصل خون کسانی است که خانواده خود را به امانت سپردند تا از کیان میهن دفاع کنند، نه آنان که در بزنگاهها، عافیتطلبی را برگزیدند.
تقابل «مجاهدان میدان» با «مدعیان گمنامی»
با گذشت ۵۰ شب از اجتماعات مستمر مردمی در بابل، جبههبندیهای اجتماعی شفافتر از همیشه شده است.
لینک کوتاه : https://akhbarbabol.ir/?p=7408
- ارسال توسط : حامد ابراهیم زاده بازگیر
- بدون دیدگاه
